کانون مهدویت دانشگاه میبد

از مجموعه کانون های بسیج دانشجویی دانشگاه میبد

کانون مهدویت دانشگاه میبد

از مجموعه کانون های بسیج دانشجویی دانشگاه میبد

کانون مهدویت دانشگاه میبد
نویسندگان

آب بودم، کربلا پشتم شکست ......

چهارشنبه, ۱۱ آذر ۱۳۹۴، ۱۲:۰۰ ب.ظ

آب هستم، آب هستم، آب پاک                            

                                    جاریم از آسمان، تا قلب خاک‏

گاه ابر و گاه باران مى ‏شوم                                
                                           گاه از یک چشمه جوشان مى‏ شوم‏
  گاه از یک کوه مى ‏آیم فرود                                    
                            آبشار پر غرورم، گاه رود
گاه قطره، گاه دریا مى‏ شوم                               
                                     گاه در یک کاسه پیدا مى‏ شوم‏
روز و شب هر گوشه کارى مى‏ کنم                         
                            باغ‏ها را آبیارى مى‏ کنم‏
 نیست چیزى برتر از من در جهان                             
                                  زندگى از آب مى‏ گیرد نشان‏
 با تمام برترى‏ها، کیستم؟                                         
                                      خوب هستم یا بدم، من چیستم؟
گرچه آبم، روزى امّا سوختم                                      
                             قطره تا دریا، سراپا سوختم‏
  تشنه ‏اى آمد لبش را تر کند                                      
                               چاره‏ ى لب تشنه‏ اى دیگر کند
 تشنه‏اى آمد که سیرابش کنم                                  
                            مشک خالى داد تا آبش کنم‏
 تشنه‏ ى آن روز من، عبّاس بود                               
                             پاسدار خیمه ‏هاى یاس بود
 خون عبّاس علمدار رشید                                       
                             قطره ‏قطره در درون من چکید
  داغى آن خون دلم را سوخته                                      
                          آتشى در قلب من افروخته‏
 چشم‏هایم خواب، موجم خفته باد                                  
                   آبى آرامشم آشفته باد
 آب هستم؟ واىِ من! مرداب، به                                 
                                  زندگى بخشم؟ نه! مرگ و خواب به‏
  واى بر من، واى بر من، واىِ دل                                    
                               مانده در مردابِ حسرت پاى دل‏
  پیچ و تاب رودم از دردِ دل است                                     
                                برکه از اندوهِ دل پا در گل است‏
 چشمه از غم روز و شب نالان شده                                
                              ابر هم از رنج من گریان شده‏
 رود داغم ابرها را تیره کرد                                           
                          تیرگى را بر زلالى چیره کرد
 گریه‏ ى من شرشر باران شده                                       
                             غصه‏ ام در گریه‏ ها پنهان شده‏
 آب اگر شد اشک چشم، از شرم شد                              
                              از خجالت شور و تلخ و گرم شد
  حال، از اکبر خجالت مى‏کشم                                           
                         از على اصغر خجالت مى‏کشم‏
   آب بودم، کربلا پشتم شکست                                         
                            آبرویم رفت، پستم، پستِ پست‏
      نسل من در کربلا بیچاره شد                                            
                             نامه ‏ى اعمال خوبم پاره شد

شاعر:استادمصطفی رحماندوست

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">